جفت‌ارزها: ماجورز، مینورز و اگزاتیک

همه معاملات فارکس در قالب «جفت‌ارز» انجام می‌شود. نام هر جفت‌ارز روی پلتفرم، دو ارز را کنار هم می‌آورد: ارزی که می‌خرید و ارزی که در ازای آن می‌پردازید.

ساختار یک جفت‌ارز

نمودار EUR/USD را در نظر بگیرید. اسلش نماد را به دو بخش تقسیم می‌کند:

• ارز پایه (سمت راست، این‌جا یورو) — آنچه معامله می‌شود
• ارز مظنه (سمت چپ، این‌جا دلار) — آنچه قیمت با آن بیان می‌شود

اگر قیمت EUR/USD برابر ۱٫۰۹۰۰ باشد، یعنی برای خرید یک یورو باید ۱٫۰۹۰۰ دلار بپردازید. هنگام معامله، هم‌زمان یک ارز را می‌خرید و ارز دیگر را می‌فروشید؛ به همین دلیل در فارکس، خرید و فروش همیشه یک معامله دوسویه است.

سه دسته اصلی جفت‌ارز

این دسته‌بندی برای شما فقط یک دسته‌بندی علمی نیست؛ مستقیماً روی اقتصاد معاملات اثر می‌گذارد. جفت‌ارز پرحجم، اسپرد باریک‌تری دارد و اجرای سفارش در آن روان‌تر است. جفت‌ارز اگزاتیک می‌تواند نوسان جذابی بسازد، اما هزینه ورود و خروج بالاتر و ریسک جهش قیمتی آن جدی‌تر است.

دلار، ستاره ثابت این بازار

بیشترین سهم معاملات بازار ارز به دلار آمریکا اختصاص دارد و این ارز در یک سمت اکثر جفت‌ارزهای پرحجم حاضر است. به همین دلیل بسیاری از تحلیل‌ها با پرسش «دلار قوی می‌شود یا ضعیف؟» آغاز می‌شود — چون دلار، لنگر ارجاعی این بازار است.

فلزات و شاخص‌ها؛ مهمان‌های همیشگی فارکس

طلا با نماد XAU/USD روی همان پلتفرم‌هایی معامله می‌شود که جفت‌ارزها معامله می‌شوند و همان انواع سفارش را می‌پذیرد. طلا ارز رایج یک کشور نیست، بنابراین رفتار آن با جفت‌ارزهای اصلی تفاوت‌هایی دارد: دامنه روزانه بزرگ‌تر، واکنش شدید به نرخ بهره و تقاضای پناهگاهی. برای معامله‌گر ایرانی، طلا به‌دلیل شناخته‌بودن و جذابیت نوسانی، اغلب اولین بازار تجربی است؛ به همین دلیل این مسیر آموزشی نیز مثال‌های طلا را در کنار جفت‌ارزهای کلاسیک پیش می‌برد.

در انتخاب نماد، همیشه سه چیز را با هم بسنجید: هزینه اجرا، اندازه حرکت روزانه و ساعت بیداری شما. نماد پرنوسان در ساعتی که شما خواب هستید، فرصت نیست؛ ریسک است.